پایان پنجمین ماه تولدم

پنجشنبه 7 بهمن ماه 1389


یه هفتم دیگه از راه رسید و تو پسر گلم رو یک ماه بزرگتر کرد.....5 ماه پیش اینموقع تویه پسر کوچولوی 3100 گرمی توآغوش مامان توی بیمارستان بودی که مامان یه لحظه هم ازت چشم بر نمیداشت.

 به خاطر 151 امین روز 3 نفره شدنمون یه جشن کوچولوی 3 نفره میخواییم بگیریم....جشنی که خوشحالی 5 ماهه شدن تو رو برامون خاطره ای شیرین میکنه.


حالا وصف این یک ماهه که گذشت:
12 دی ماه ....روز تولد مامان سولماز بود......بعد از مطب با بابا یاسر رفتیم و یه کیک کوچولو خریدیم تا اولین جشن تولد مامان سولمازرو با حضور کیان عزیزم جشن بگیریم.....

15 دی ماه هم یه سر رفتیم تهران تا مامان بزرگها و بابا بزرگها وو در کل تهرانی که دلمون براش تنگ شده بود رو ببینیم ....همه از رفتنمونن خیلی ذوق کردن ....تا شنبه تهران بودیم و عصر شنبه 18 دی ماه  ساعت 7 پرواز داشتیم به سمت زاهدان.......بالاخره بعد از یه عالمه سختی کشیدن ساعت 2 صبح رسیدیم سراوان ....ولی خداییش من که از خستگی هلاک شدم....

19 دی ماه .....سقوط غم انگیز هواپیمای بوئینگ ایران ایر ارومیه ......واقعا حادثه تلخی بود که تلخیش ذهن من رو تا دو هفته به خودش مشغول کرد

ابن هم از این ماه که گذشت.....